donderdag 24 februari 2011
Goddelijke richting
Ben ik opweg naar huis vanuit school en ben ik bijna thuis. Op de één of andere manier heb ik het idee opgevat om mijn compas, mijn metalen pijl, mee te nemen. Ik had dit werk het thema verdwaald meegegeven en nu leidde het ding mij in de armen van een gereformeerde dame. Echt goed Nederlands sprak ze niet. Iets wat in tegenspraak was met wat ze vroeg: spreekt u goed Nederlands? Het enige wat er zonder zwaar Oost Europees accent kon uitspreken.
Hoe dan ook, ze drukte mij een foldertje in mijn handen met de titel ‘op zoektocht naar Het doel van het Leven’. Aaahhhhh! Ik heb niks tegen geloof. Het zal wel liggen aan het feit dat ik misschien niet altijd even vrolijk uit mijn ogen kijk.
Ik geloof wel!
Ongelooflijk dat ik mij niet laat verleiden door een Christelijk geloof of Islamitisch of Hindoestaans of welk geloof dan ook. Ik weet dat het leven niet leuk is, over het algemeen dan, en dat het leven pijn doet. Er is iets dat ik weet dat ik mij tot geen enkele geloofsrichting laat benoemen. Het is niet denigrerend bedoelt naar welk geloof of mens dan ook, er is één kenmerk dat alle geloven gelijk maakt buiten het feit dat ze allemaal dezelfde Godheid aanbidden, dat is gebruik of misbruik maken van angst.
Angst is de grootste dommaker die er is. En ik kan het weten!
Ik ken angst. Angst voor nieuwe situaties, dingen, mensen en vooral veels te grote honden. Ik ken angst, maar laat me er steeds minder door leiden. Ik wil niet dood voordat ik iets in deze wereld heb nagelaten dat indruk maakt. Ik zet mijn angst om in ambitie. Ambitie om kunst te maken dat iets verteld. Een wereld laten zien waaruit geleerd kan worden, dat nuttig is.
Ik zie god als het enig zuivere, absoluut abstracte begrip dat er bestaat. Als je doordenkt dan kom je al gauw uit op het enig zuivere, absoluut concrete begrip universum. Het bindend element tussen beide zijn voor mij de volgende vier vragen:
- Bestaat het?
- Is het goed?
- Kan ik er iets mee?
- Doe ik er iets mee?
Met het antwoord zeg je of je iets tolereert, de tweede is de vraag of iets acceptabel is. De laatste twee staan voor respect en liefde, is iets interessant genoeg op zich en ga je er ook echt iets mee doen. Neem je iets bij wijze van spreken helemaal in je op.
Genoeg over mijn goddelijke ervaring op straat. Misschien een "toevallige" richting, wie weet wat er uit voort vloeit.
woensdag 16 februari 2011
Film
http://www.youtube.com/watch?v=MDhoHFRe2SI
Yes, I can?
donderdag 10 februari 2011
Verdwaald
Alles heeft een kracht, een energie met richting. Zo heeft
de opdracht Noord, oost, zuid en west mij een duw in de richting gegeven van
persoonlijke ontwikkeling.
Aan de vier windrichtingen heb ik in mijn andere blog over
de opdracht aandacht gegeven. Als ik in dit opzicht een politiek plaatje erbij
pak dan zou je het volgende kunnen krijgen:
-
West, of links, zou je als sociaal kunnen
voorstellen;
-
Oost staat daar tegenover en zou je als zakelijk
kunnen beschouwen;
-
Noord, richting van het compas,
ontwikkeling, vooruitgang oftewel progressief;
-
Zuid blijft over en staat voor conservatief.
Het compas wijst een richting aan.
Mijn compas wijst richting noord. Kan ik iets met
noord?
Persoonlijke ontwikkeling of groei kenmerkt zich, volgens
het psychologisch woordenboek, door complexiteit, flexibiliteit, sensitiviteit
en het openstaan voor ervaringen. Verder is het een positief
ontwikkelingsproces.
Zomaar even tussendoor, maar waarom heb ik een psychologisch
woordenboek?
Volgens mij dwaal ik al behoorlijk af van de opdracht. Ik
ben niet opzoek naar menselijk inzicht. Althans niet met deze opdracht. Ik houd
het dus bij de persoonlijke ontwikkeling.
Welke associaties leveren dat direct op:
-
School cq studie;
-
Verdieping van hobby’s;
-
Familie en vrienden;
-
De wereld ontdekken;
-
Laten verrassen.
Wel even genoeg zo. Kan ik een metafoor bedenken voor
persoonlijke groei? Leef en laten leven.
Vroeger hing er bij mijn oma een poster van Loesje aan de muur. De simpele tekst dat leven het meervoud
is van lef. En eigenlijk is lef wel een mooie metafoor voor persoonlijke groei.
Lef om angsten te overwinnen en lef om de dingen te weten komen die ik nog niet
wist.
Weer een stomme vraag: hoe beeld ik lef uit?
Mentaal moet je scherp zijn om lef te hebben. Als je verder
kijkt dan je (scherpe) neus lang is richting het noorden, trek dan de n af van
mentaal. Wat je dan over hebt is metaal. Combineer deze gedachte met het compas dan kom ik uit op een metalen object die het noorden
aangeeft.
donderdag 27 januari 2011
Noord oost zuid west
Het eerste wat bij mij opkomt is een landkaart met een compas. Een landkaart kun je als metafoor op vele dingen toepassen. Zo heb je een politieke landkaart of een sociaal economische landkaart.
Zo kun je ook een psychise landkaart maken. Van je zelf of een groep. Zonder er verder op in te gaan kun je op mij het labeltje ijsbeer plakken. Ik kan het beste nadenken als ik een eindje loop. Dat deed ik dan ook en kwam op mijn loopje in lokaal PC001 terecht. Nee hè! Is er op de muur een aantal letters afgebeeld. We hebben de N, de E, de S en de W. In deze volgorde met de klok mee en de N bovenaan. Totaal omvang is zo ongeveer twee bij twee meter, relatief kleine letters.
Hier kan ik wel iets mee. Dit beeld bepaalt voor mij de omgeving voor mijn presentatie, nl lokaal PC001. Nu alleen nog een idee.
Stel nu dat ik een ezel neem en deze ezel plaats tussen de letters W en E. Een bord erop en op een zodanig hoge plaats hangen dat het over de letter N heen valt. Op dit bord komt een poster van de popgroep Yes te hangen. Ondertussen drink ik een blikje cola leeg.
Voor het vak boetseren heb ik als nawerk een fietsketting met slot gebruikt. Dit heb ik in de vorm van een groot vraagteken gelast. Ben ik even blij dat dit beeld rechtop kan staan. Het beeld wil ik plaatsen voor de ezel. Als ik het goed uitmik dan kan ik het blikje bovenop het vraagteken plaatsen. Hiermee hoop ik het effect te bereiken dat de letter S uit beeld valt.
De vraag die ik hiermee stel verwijst naar een Amerikaans politicus. Weten we het echt zeker dat we het kunnen? In ieder geval is hij ooit aangewezen als compas in moeilijke tijden.
Nu nog uitvoeren als filmpje.