Goddelijke richting

Je gelooft het nooit!

Ben ik opweg naar huis vanuit school en ben ik bijna thuis. Op de één of andere manier heb ik het idee opgevat om mijn compas, mijn metalen pijl, mee te nemen. Ik had dit werk het thema verdwaald meegegeven en nu leidde het ding mij in de armen van een gereformeerde dame. Echt goed Nederlands sprak ze niet. Iets wat in tegenspraak was met wat ze vroeg: spreekt u goed Nederlands? Het enige wat er zonder zwaar Oost Europees accent kon uitspreken.
Hoe dan ook, ze drukte mij een foldertje in mijn handen met de titel ‘op zoektocht naar Het doel van het Leven’. Aaahhhhh! Ik heb niks tegen geloof. Het zal wel liggen aan het feit dat ik misschien niet altijd even vrolijk uit mijn ogen kijk.

Ik geloof wel!

Ongelooflijk dat ik mij niet laat verleiden door een Christelijk geloof of Islamitisch of Hindoestaans of welk geloof dan ook. Ik weet dat het leven niet leuk is, over het algemeen dan, en dat het leven pijn doet. Er is iets dat ik weet dat ik mij tot geen enkele geloofsrichting laat benoemen. Het is niet denigrerend bedoelt naar welk geloof of mens dan ook, er is één kenmerk dat alle geloven gelijk maakt buiten het feit dat ze allemaal dezelfde Godheid aanbidden, dat is gebruik of misbruik maken van angst.

Angst is de grootste dommaker die er is. En ik kan het weten!

Ik ken angst. Angst voor nieuwe situaties, dingen, mensen en vooral veels te grote honden. Ik ken angst, maar laat me er steeds minder door leiden. Ik wil niet dood voordat ik iets in deze wereld heb nagelaten dat indruk maakt. Ik zet mijn angst om in ambitie. Ambitie om kunst te maken dat iets verteld. Een wereld laten zien waaruit geleerd kan worden, dat nuttig is.
Ik zie god als het enig zuivere, absoluut abstracte begrip dat er bestaat. Als je doordenkt dan kom je al gauw uit op het enig zuivere, absoluut concrete begrip universum. Het bindend element tussen beide zijn voor mij de volgende vier vragen:

- Bestaat het?
- Is het goed?
- Kan ik er iets mee?
- Doe ik er iets mee?

Met het antwoord zeg je of je iets tolereert, de tweede is de vraag of iets acceptabel is. De laatste twee staan voor respect en liefde, is iets interessant genoeg op zich en ga je er ook echt iets mee doen. Neem je iets bij wijze van spreken helemaal in je op.

Genoeg over mijn goddelijke ervaring op straat. Misschien een "toevallige" richting, wie weet wat er uit voort vloeit.