Goddelijke richting

Je gelooft het nooit!

Ben ik opweg naar huis vanuit school en ben ik bijna thuis. Op de één of andere manier heb ik het idee opgevat om mijn compas, mijn metalen pijl, mee te nemen. Ik had dit werk het thema verdwaald meegegeven en nu leidde het ding mij in de armen van een gereformeerde dame. Echt goed Nederlands sprak ze niet. Iets wat in tegenspraak was met wat ze vroeg: spreekt u goed Nederlands? Het enige wat er zonder zwaar Oost Europees accent kon uitspreken.
Hoe dan ook, ze drukte mij een foldertje in mijn handen met de titel ‘op zoektocht naar Het doel van het Leven’. Aaahhhhh! Ik heb niks tegen geloof. Het zal wel liggen aan het feit dat ik misschien niet altijd even vrolijk uit mijn ogen kijk.

Ik geloof wel!

Ongelooflijk dat ik mij niet laat verleiden door een Christelijk geloof of Islamitisch of Hindoestaans of welk geloof dan ook. Ik weet dat het leven niet leuk is, over het algemeen dan, en dat het leven pijn doet. Er is iets dat ik weet dat ik mij tot geen enkele geloofsrichting laat benoemen. Het is niet denigrerend bedoelt naar welk geloof of mens dan ook, er is één kenmerk dat alle geloven gelijk maakt buiten het feit dat ze allemaal dezelfde Godheid aanbidden, dat is gebruik of misbruik maken van angst.

Angst is de grootste dommaker die er is. En ik kan het weten!

Ik ken angst. Angst voor nieuwe situaties, dingen, mensen en vooral veels te grote honden. Ik ken angst, maar laat me er steeds minder door leiden. Ik wil niet dood voordat ik iets in deze wereld heb nagelaten dat indruk maakt. Ik zet mijn angst om in ambitie. Ambitie om kunst te maken dat iets verteld. Een wereld laten zien waaruit geleerd kan worden, dat nuttig is.
Ik zie god als het enig zuivere, absoluut abstracte begrip dat er bestaat. Als je doordenkt dan kom je al gauw uit op het enig zuivere, absoluut concrete begrip universum. Het bindend element tussen beide zijn voor mij de volgende vier vragen:

- Bestaat het?
- Is het goed?
- Kan ik er iets mee?
- Doe ik er iets mee?

Met het antwoord zeg je of je iets tolereert, de tweede is de vraag of iets acceptabel is. De laatste twee staan voor respect en liefde, is iets interessant genoeg op zich en ga je er ook echt iets mee doen. Neem je iets bij wijze van spreken helemaal in je op.

Genoeg over mijn goddelijke ervaring op straat. Misschien een "toevallige" richting, wie weet wat er uit voort vloeit.

Film

Na de klas te hebben voorgesteld aan IJzeren Hein, trok ik zijn kop eraf. Bleek dat er een enorme pijl te voorschijn kwam. Met de pijl in de hand leidde ik de klas naar lokaal PC001. Daar heb ik mijn perfomance uitgevoerd. De link naar het filmpje, helaas niet de live perfomance, tref u hierbij aan:
http://www.youtube.com/watch?v=MDhoHFRe2SI
Yes, I can?

Verdwaald

Alles heeft een kracht, een energie met richting. Zo heeft
de opdracht Noord, oost, zuid en west mij een duw in de richting gegeven van
persoonlijke ontwikkeling.

Aan de vier windrichtingen heb ik in mijn andere blog over
de opdracht aandacht gegeven. Als ik in dit opzicht een politiek plaatje erbij
pak dan zou je het volgende kunnen krijgen:

-
West, of links, zou je als sociaal kunnen
voorstellen;

-
Oost staat daar tegenover en zou je als zakelijk
kunnen beschouwen;

-
Noord, richting van het compas,
ontwikkeling, vooruitgang oftewel progressief;

-
Zuid blijft over en staat voor conservatief.

Het compas wijst een richting aan.
Mijn compas wijst richting noord. Kan ik iets met
noord?

Persoonlijke ontwikkeling of groei kenmerkt zich, volgens
het psychologisch woordenboek, door complexiteit, flexibiliteit, sensitiviteit
en het openstaan voor ervaringen. Verder is het een positief
ontwikkelingsproces.

Zomaar even tussendoor, maar waarom heb ik een psychologisch
woordenboek?

Volgens mij dwaal ik al behoorlijk af van de opdracht. Ik
ben niet opzoek naar menselijk inzicht. Althans niet met deze opdracht. Ik houd
het dus bij de persoonlijke ontwikkeling.

Welke associaties leveren dat direct op:

-
School cq studie;

-
Verdieping van hobby’s;

-
Familie en vrienden;

-
De wereld ontdekken;

-
Laten verrassen.

Wel even genoeg zo. Kan ik een metafoor bedenken voor
persoonlijke groei? Leef en laten leven.

Vroeger hing er bij mijn oma een poster van Loesje aan de muur. De simpele tekst dat leven het meervoud
is van lef. En eigenlijk is lef wel een mooie metafoor voor persoonlijke groei.
Lef om angsten te overwinnen en lef om de dingen te weten komen die ik nog niet
wist.

Weer een stomme vraag: hoe beeld ik lef uit?

Mentaal moet je scherp zijn om lef te hebben. Als je verder
kijkt dan je (scherpe) neus lang is richting het noorden, trek dan de n af van
mentaal. Wat je dan over hebt is metaal. Combineer deze gedachte met het compas dan kom ik uit op een metalen object die het noorden
aangeeft.